پایان!
از اینکه در این 7 ماه در این وبلاگ نوشتم خیلی خوشحالم.
همچنین خیلی هم خوشحال شدم که تو این مدت با دوستان عزیزی آشنا شدم که واقعا نظراتشون در عقاید من تاثیر زیادی داشت.
هدف من از نوشتن این بلاگ ، بیان کردن مسائل به ظاهر ساده ای بود که با نادیده گرفتنشون به رابطه های خیلی از ما آسیب وارد میشه.
نمی دونم تا چه حد تونستم به این هدف نزدیک بشم!
اما در حال حاضر فکر میکنم بهتر باشه به این دست نوشته ها پایان بدم و سراغ توصیف دنیایی برم که خیلی دوست داشتم در اون زندگی کنم اما...
در هر حال از همه کسانی که به این بلاگ اومدن و همه کسانی که با نظراتشون به بهبود مطالب بلاگ کمک کردن متشکرم
امیدوارم تو این مدت کسی از من دلگیر نشده باشه و از تمامی دوستانی که ممکنه از بعضی حرف های من آزرده شده باشند عذر خواهی می کنم.
به امید دنیایی پر از امید و شادی ...
ویرایش جدید:
فکر میکنم حق با دوستان باشه.
در پاسخ به دوستان خوبم (آرش ، صدرا، خاتون) فقط میتونم بگم ممنونم که در هر شرایطی با من هستید.
شاید به قول شما بهتر باشه برای مدتی ننویسم.
دل کندن از اینجا برای من هم قطعا خیلی سخته.
چه زمانی که از خوبی ها و زیبایی ها نوشتیم و بحث کردیم و چه زمانی که از غم و تنهایی گفتیم.
ترک کردن اینها قطعا سخته.
اینکه مدتی نباشم به نفع منه.
امیدوارم وقتی برگشتم باز هم حرف هایی برای گفتن داشته باشم و باز هم از نظرات ارزشمند شما دوستان خوبم درس بگیرم.
باز هم از دوستان خوبم بابت نظراتشون متشکرم.
یک خط برای پایان :
برای مدتی خدانگهدار...
نویسنده : پیترپن
